سلام به روی ماهتون به چشمون سیاهتون .

از انجایی که اگه این واقعه رو همین الان ننویسم میترکم بی مقدمه میرم سراغ اصل موضوع .  همونطور که گفتم از این شرکت کمی تا قسمتی خسته شدم و تو فکر اینم که من با این تواناییها ( در حد سوپرمن ) میتونم یه کار بهتر پیدا کنم تازه هم سمت بهتر و هم حقوق بهتر ... تو این عوالم بودم که امروز مدیر عامل خیر سرش گفت امروز یه جلسه ده دقیقه ای داریم ... گفتیم حالا این دوزاری چی میخواد بگه. خلاصه رفته تو اتاق نشسته و لنگها رو از هم باز کرده انگار قهوه خونه مش قنبره اینجا . سرتون رو درد نیارم یه تقویم میلادی به اندازه هیکل خودش گرفته دستش و با چشمانی که برق ظفری زودهنگام در آن هویدا بود ( !!!!! ) شروع کرد به بلغور. میگم بلغور باور کنید که همینطوره چون اینقدر انگلیسی روغلط حرف میزنه که آدم هر چی هم که بلده از یادش میره . خلاصه نکبت ( با عرض معذرت ) گفت رئیس کل این شرکت میخواد بیاد ایران . اونم کی وسط عید . در حالی که دهنمون باز مونده بود گفتیم که میخواد بیاد وسط تعطیلات ما چی کار کنه ؟ " با یه ارگان دولتی قرار داره " . دروغ به این مضحکی به عمرمون نشنیده بودیم . حالا فکر کن یارو میخواد روز 9 فرودین بیاد به ما میگه شما از 6 فروردین بیایید سر کار ! میپرسیم از 6 فروردین بیایم چه غلطی بکنیم ؟ میگه بیایید میز وصندلی حاضر کنید . آقا منو میگی دیگه تحمل نیاوردم . گفتم اگه اضافه کار میدی ما بیایم اگه نه روی من یکی حساب نکن همکارهای دیگه هم که دل شیر دارن همین رو گفتن . خلاصه برق ظفر به برق قهوه ای شدگی تبدیل شد. به ما گفت شرکت ... فلان همیشه این موقع ها سر کار هستن . گفتم : ااااااااااااااااااااا ناز بشی تو . .. اگه مثل اونا بیایم سر کار مثل اونا هم حقوق میخوایم جیگر...  . دیگه داشت خفه میشد. بعد گفت خواهش میکنم این یه موقعیت اضطراریه . گفتم : این دفتر مرکزی شما کی موقعیت اضطراری ما رو درک کرده که ما مال شما روبکنیم . اون از حقوق اضافه کردن هر سالتونه که به گدا بدی قهر میکنه ما به عنوان کارمند یه شرکت خارجی هیچی نداریم جز تحمل خل خل بازیهای شما ... هر وقت میگیم حقوق درست بدید میگید نه .. هروقت میگیم حقوق به یورو بدید لااقل به نرخ روز باشه میگید نه حالا من میگم نه برو هر کاری دوست داری بکن ...دوست هم داشتی اخراجم کن بادمجون  . همکارها هم هرچی من گفتم اونها هم گفتن درسته .... . خلاصه جمعا حالی به این چشم بادامی دوزاری دادیم .

زمان اسپارتاکوس برده ها مجانی کار میکردن و کارفرما فقط به اونها آب و غذا میداد ... اون عصر سپری شد و ما شدیم متمدن و الان هم از صبح تا شب کار میکنیم و حقوق میگیریم حقوقی که فقط کفاف خورد و خوراک رومیده . فرقی با گذشته نکردیم . هنوز هم برده داری هست.  برده داری نوین .            

حالا فکر کن یه ملت  از اون سر دنیا که توشون تک و توک آداب غذا خوردن رو میدونن ...صدای ملچ و مولوچ خوردنشون تا سه فرسخی میره... هنوز موقع نوشیدن هورت میکشن ... مثل اسب تو جمع باد گلو میزنن ... و تو جلسات انگشت رو تا بند سوم میکنن تو سوراخ دماغشون بیان بخوان ما رو دور بزنن . تو ایرانی با مدرک دانشگاه و غیره بیا واسه من کار کن من  به جای حقوق و مزایا لبخند تحویلت بدم . تا دیروز لنگه دمپاییت با در قابلمت یکی بود حالا واسه من شدی گلف باز . تو مملکت من میخوری و میریزی و میپاشی که یه قرون بگذاری کف دست من . داداش  اشتباه به عرضت رسوندن ... . خاک بر سر اونهایی کنن که واسه ایرونی جماعت وجهه و حیثیت نگذاشتن که تو تازه به دوران رسیده بیای تو مملکت من و بخوای از من سواری بگیری ... حالا باقی بیشرف بازیهات بمونه ... .

شرمنده دیگه لازم بود اینها رو بگم . از مادر زاییده نشده کسی که بخواد از من سو استفاده کنه . ( تکبیر )

اینها همه تجربس میدونم ولی خیلی زور داشت اگه حالشو جا نمی اوردم . ما ایرونیها دور از جون مثل اینکه از دور خیلی گوش مخملی به نظر میایم.

کمی تا قسمتی حالم بهتره . خداوند یار و یاور همه باشه . دوستتون دارم .